Сьвята ў Будславе

Будслаў

Спадзяюся, што мо' заўтра сяду на цягнік Менск-Полацк і даеду на ім, з Божай дапамогаю, да Будслава. А там прайду ад станцыі кілямэтраў 5 пешшу, і недзе пасьля 21-00 апынуся якраз "на месцы прызначэньня", калі Пан Бог дасьць здароўя...
***
Пане Божа, дзякуй Табе за ўсе дары, якімі Ты мяне адорваеш "проста так". Але сёньня я вельмі прашу Цябе яшчэ аб адным дары - аб здароўі. Бо Ты кажаш: "Агнешка, зрабі тое і тое..." А я адказваю: "Ой, Пане Божа, не магу гэта зрабіць, бо пачуваюся вельмі дрэнна..." І як жа мне сябе паводзіць у такой сытуацыі?

А яшчэ я вельмі прашу цябе аб здароўі і ўмацаваньні ў веры для:

Ларысы
Алы
Валянціны
Марыі
Ані
Марыі
Натальлі

Дзякуй Табе, Пане, што выслухаў мае просьбы.

Панна Марыя, заступіся за ўсіх нас.

Падарожжа ў Баруны (частка 1 :)

Ашмяны

Учора я была ў Барунах. Спачатку даехала на маршрутцы да Ашмянаў, а там ужо перасела на мясцовы аўтобус, які ехаў у Гейстуны. Адна кабета, даведаўшыся, што я еду да Маці Божай Барунскай АЖНО зь Менску, распавяла аб гэтым усёй аўтастанцыі. І неўзабаве ўся аўтастанцыя, разам з дыспэтчарамі, пачала захапляцца маім гераічным учынкам :) і абмяркоўваць, а як жа ж мне пасьпець на апошні вечаровы аўтобус, які будзе ехаць з Каўнаса ў Менск :) Абмеркаваньне праходзіла на такой чароўнай трасянцы, якой я ўжо даўна ня чула :) Я была проста ў захапленьні і ад мовы, і ад уважлівасьці, і ад спагадлівасьці ўсіх гэтых цудоўных людзей. Калі тэма была вычарпаная, кабета павяла мяне паглядзець мясцовы касьцёл. Убачыўшы, што ён зачынены, яна хуценька знайшла спадарыню з ключамі. Мне адчынілі касьцёл і сказалі, што я магу пабыць у ім столькі часу, колькі мне патрэбна. Вось такія ветлівыя людзі жывуць у Ашмянах :)

***

На здымках - касьцёл сьв. Міхала Арханёла ў Ашмянах.

Падарожжа ў Баруны (частка 2)

Паны і пані

Разам вось з гэтай чароўнай пані Марыяй і ня менш чароўнымі панамі з Ашмянаў мы былі на фэсьце ў Барунах. А калі ўжо вярталіся ў Ашмяны і даволі доўга чакалі аўтобуса, дык шмат аб чым пасьпелі пагаварыць і рассталіся найлепшымі сябрамі.
***
Варта заўважыць, што кіроўцу аўтобуса адразу было паведамлена, што мне трэ' пасьпець на каўнаскі аўтобус і "загадана" ехаць дзеля гэтага як мага хутчэй :)

Падарожжа ў Баруны (частка 3)

Віленскае барока. Касьцёл сьв. апосталаў Пятра і Паўла ў м.Баруны.

На фэст сабралася столькі людзей, што ў касьцёл было ня ўбіцца, а машынам не было дзе стаць (але я гэтага не фатаграфавала). Да таго ж вакол касьцёла разгарнуўся вясёлы кірмаш з цыганамі, паветранымі зьмеямі, бліскучым посудам "прама з Эўропы":) і яшчэ шмат з чым.
***
Ксёндзаў таксама было вельмі шмат. Але Імша, на жаль, адпраўлялася цалкам па-польску. А пасьля яе завяршэньня адбылося акрапленьне пасьвянцонай вадой усіх аўтамабіляў, якія стаялі ля касьцёла.

Падарожжа ў Баруны (частка 4)

Цудатворны Абраз Маці Божай Барунскай

Імша скончылася. Разышліся людзі. Суцішыўся кірмаш. Зачыніліся касьцёльныя брамы, а я засталася ля Цудатворнага Абраза - адна на ўвесь касьцёл (бо пан Слава дазволіў :) і ўжо рабіла там усё, што хацела: і памалілася, і пасьпявала, і пафатаграфавала, а напрыканцы ускараскалася на падножжа ля Абраза, каб лепей яго разгледзець. Дык нават анёлы пазіралі на мяне са зьдзіўленьнем і было чуваць, як яны гаманілі паміж сабой: "Ой, а што ж гэта Агнешка робіць, і куды ж гэта яна хоча ўзьлезьці?" А Панна Марыя і Маленькі Езус прыязна ўсьміхаліся мне і нібыта пыталіся: "Агнешка, а што ты яшчэ нам сёньня сьпяеш? Га?.." :)

Падарожжа ў Баруны (частка 5)

Убранства касьцёла

Сьвятая Панна Марыя з Баруноў, маліся за мяне, і прасі свайго Сына, каб ён умацаваў маю Веру, Надзею і Любоў. Каб дапамог мне годна прайсьці той шлях, які Ён сам калісьці мне паказаў. Каб Ён апекаваўся мною і ня даў мне збочыць з аднойчы абранай дарогі. І каб навучыў нічога й нікога не баяцца...
***
А з пані Марыяй мы дамовіліся сустрэцца ў Барунах праз год, калі будзем жывы. Вельмі хацелася б, каб гэтая сустрэча сапраўды адбылася... :)

Тата

А што, калі ты спаў?
І бачыў цудоўны сон?
А што, калі ў сьне
Ты трапіў на Неба
І сарваў незнаёмую
чароўную кветку?
І што, калі абудзіўшыся,
Ты знайшоў гэтую кветку
Ў сваёй руцэ?..

С.Т.Коўлрыдж (вольны пераклад)

Emieryka

А гэта мая бабця. Яе звалі Пелагея Эмерыкаўна. Аднойчы нашая суседка прыбегла да нас у хату, каб распавесьці бабці нейкую "зусім сьвежанькую" навіну, але ад занадта моцнага хваляваньня ды сьпешкі ўсё пераблытала і назвала бабцю Эмерыкай Пелагееўнай... :) А мне гэтае "новае" бабціна імя вельмі спадабалася, але ж тады не было дзе яго "прымяніць" і не было да чаго "прыстасаваць"... Затое цяпер я ўжываю яго як назву блога, і як сваю электронную адрэсу :) А добрая і мудрая бабця і цяпер апякуецца мною, і заўсёды жыве ў маім сэрцы, маёй памяці, маіх снах і малітвах...

Раніца

Я...

Легіянэры на Дні Нараджэньня

Дзень Нараджэньня ў сястры Вольгі :) :) :)

Легіянэр, будзь гатовы да ўсяго!..

Нейкае дзіўнае заданьне ў нас было гэтым разам... Пачалі мы размаўляць з маладой жанчынай-псыхолягам, а яна нам і кажа: “Я то царкву наведваю. І нават у споведзі калі-нікалі бываю. Але хачу заўважыць, што ўсе нашыя храмы маюць ярка выражаную фаласападобную архітэктуру (тут жанчына пачала вельмі падрабязна апісваць нам архітэктурныя дэталі культавых пабудоваў), і ўсім сваім выглядам рэклямуюць моц мужчынскага пачатку. А сьвятарамі ў іх служаць вельмі няўпэўненыя ў сабе мужчыны. І кампэнсуюць яны сваю няўпэўненасьць тым, што хаваюць сваё сапраўднае аблічча пад маскай сьвятасьці. А вернікі (таксама ў большай сваёй частцы людзі закамплексаваныя і няшчасныя) глядзяць на іх зь вялікай пашанаю, зьвяртаюцца за парадамі, цалуюць ім ручкі, выстройваюцца ў чэргі за пасьвянцонай вадой і г.д. І сьвятары такім чынам заспакойваюць сваю няўтольную прагу валадараньня над людзкімі душамі…” Добра толькі, што гэтая жанчынка перад тым, як пачаць размову, прынесла зэдлікі і прапанавала нам зь сястрой на іх сесьці… :) Аказваецца, што і такое вось даволі незвычайнае перапляценьне паганства з хрысьціянствам можна сустрэць у Менску ў наш час… Але мяне больш за ўсё зьдзівіла вось што: ну ладна, за савецкім часам у нас “не было сэксу”, дык ён мог тады прымроіцца чалавеку дзе заўгодна і ў чым заўгодна (ад недахопу). Ну дык а зараз жа зусім іншая сытуацыя… Зараз жа ўсё наадварот… Але… Адны людзі прыходзяць у храм дзеля таго, каб сустрэцца з Панам Богам, падмацавацца духоўнаю ежаю, павучыцца сьвятасьці. Іншыя - каб пасядзець ў цішыні, палюбавацца іконамі, паслухаць сьпевы і музыку. А некаторыя, зайшоўшы ў хрысьціянскі храм, насамрэч чамусьці апынаюцца прама на паганскім капішчы… Чаму так?..

***

Я сама, напэўна, таксама, шмат на што маю блізкія да паганскіх погляды. Таму нікога ў гэтай зацемцы не асуджаю, і нікога не апраўдваю… А проста хачу разабрацца, што да чаго… :)

***

Хацела што-небудзь адшукаць на гэтую тэму ў сеціве, і знайшла вось гэты цікавы артыкул:

http://media.catholic.by/nv/n20/art9.htm

Шчасьце :)

Зычу шчасьця ўсім, хто наведвае мой блог :)

Сёньня Нараджэньне сьвятога Яна Хрысьціцеля

А гэта - купальская елачка ў маёй хаце :)

Сон у купальскую ноч

Сьвяты Язэп уначы пад дажджом...