:)

:)

Жанчына радасна сустракае легіянэраў і кажа ім:
О, як цудоўна, што вы нарэшце і да мяне завіталі, бо я ўжо даўна хачу даведацца, як мне па-правільнаму здаць усе свае грахі! :)

Бог і Рыгоравіч…

Адна бабуля сказала, што... Бога няма…
- Чаму Вы так вырашылі? - зьдзівілася сястра Натальля.
- Таму што калі б Ён быў, то не было б Аляксандра Рыгоравіча! – упэўнена адказала бабця…

"Актуаліі..." альбо "Дасталі!"

Нашу такі во шалік. Бо падабаецца.
Але што могуць падумаць людзі?!... Асабліва ў сьвятле апошніх падзей...
Невядома...

:) :)

:)

Пікет! :)

Партыйны бос патэлефанаваў якраз на Вялікдзень. Павіншаваў са Сьвятам і недвухсэнсоўна намякнуў, што пара б ужо мне ўзяцца за хрысьціянска-дэмакратычны розум і ў вольны ад бух.уліку і касьцёлу час актыўна ўключыцца ў працу па агітацыі за кандыдатаў у дэпутаты ад БХД , з чым я, натуральна, цалкам пагадзілася, і тут жа дала ўрачыстае абяцаньне, што так і зраблю, маючы тайную надзею, што на гэтым усё і скончыцца. Але ж ня скончылася… Бо Паша намякнуў паплечнікам, што я ўжо ў курсе, што да чаго… І што мне ўжо аба ўсім намякнулі і паставілі на від… І цяпер паплечнікі недвухсэнсоўна намякаюць, што я мушу абавязкова ўдзельнічаць у пікетах, пачынаючы з заўтрашняга дня… Дзеля Пашы… Бо безь мяне там аніяк… Вось так… Наважыўся назвацца БХД-эшнікам – тэрмінова залазь у пікет… І ніякія адгаворкі тут не прымаюцца… :)

Першы дзень!

Насьледаваньне Уладзімера Маякоўскага :)

«Когда я
итожу
то, что прожил,
и роюсь в днях -
ярчайший где,
я вспоминаю
одно и то же -
двадцать пятое,
первый день».
***

Калі
падсумоўваю
тое, што перажыў я,
і рыюся ў датах -
а найярчэйшая дзе?!
Перад
вачыма
ўстае
мая Вольная Крыўя!
Вясна!
Сакавік!
Дваццаць пятае!
Першы дзень! :)

Мытнікі і грэшнікі :)

Распавядаю сястры-легіянэрцы пра сваю паездку ў Гудагай (а гэта памежная зона):
- Учора як толькі я выйшла зь цягніка ў Гудагаі, да мяне адразу ж зьляцеліся з усіх бакоў мытнікі ды ПАМЕЖНІКІ.
Сястра, крыху не дачуўшы і, напэўна, думаючы аб чымсьці сваім:
- Ого! Мытнікі і ГРЭШНІКІ!? А як ты зразумела, што гэта ГРЭШНІКІ? І адкуль іх там столькі ўзялося? :)

"Здесь свои идеалы оставляют потомкам"

"... Нам партия – мать,

Комсомол – наш отец.

Нука, ты, стоять!

Хорошо, молодец!.."

Францішканскі мем :)

Было гэта ў сярэдзіне 90-х. Супрацоўнікі нашай фірмы сядзелі са сталовымі лыжкамі ў рукох і з сумам на тварах вакол трохлітровага слоіка з чырвонай ікрой (дырэктар пачаставаў) і скардзіліся адзін аднаму на сваё вельмі цяжкое жыцьцё, хаця і атрымлівалі зарплату ў разы большую, чым тыя, хто працаваў тады на дзяржаўных прадпрыемствах. Нарэшце дайшла чарга і да мяне. Але ж мне, як чалавеку веруючаму, скардзіцца было няёмка, хоць і вельмі хацелася. Таму я вырашыла памаўчаць. Працоўны калектыў быў вельмі зьдзіўлены і нават абураны маім зацятым маўчаньнем, але, крыху паразважаўшы, прыйшоў да высновы, што ў мяне ў матэрыяльным пляне ўсё ў парадку і я ні ў чым ня маю патрэбы, і што з гэтай нагоды мяне можна толькі павіншаваць і шчыра за мяне парадавацца. А радасьць гэтая не прымусіла доўга сябе чакаць і неўзабаве перайшла ўсялякія дапушчальныя межы. І вось тут, нават нечакана для мяне самой, з маіх вуснаў вылецела гэтая цудоўная і па-сапраўднаму францішканская фраза, якую мае калегі памяталі і неаднойчы паўтаралі да самага апошняга дня існаваньня нашай вельмі цудоўнай і вельмі вясёлай фірмы:

У мяне нічога няма, але я жыву добра!!! :) :) :)

Размова парастка з мастаком, які яго намаляваў :)

Малюнак ЖЖ-сябра jan_no , які ён намаляваў для ЖЖ-сяброўкі ku_palinka. Называецца

"ПакрысЕ"

Пакрысе дрэўцы ўсе павыпроствалі галінкі.
Пакрысе кветкі ўсе ў неба узьнялІ сьцяблінкі.
І травінкі пакрысе прарасьлі на клюмбе ўсе.

Пакрысе зноўку ўсе з поўдня прылятаюць птушкі.
І дзяўбуць пакрысе галаву маю і вушкі –
Кожны дзень, пакрысе, і сьпяваюць аб вясьне – ўсе.

Гэй, мастак! У мяне да цябе пытаньне:
Ты навошта прыдумаў мне катаваньне?
Стварыў мяне - дык давай дамалёўвай і пудзіла!
Ой, ізноў прыляцела, шэльма… Ратуйце, людзі, а-а-а!!! :)
***
Усё. Набываю рамачку і вешаю малюнак на сьцяну :)

Аб'ява на дзьвярох падаткавай інспэкцыі

Прыём:
панядзелак - пятніца
з 9.00 да 18.00 тыс.USD :)

Вясёлы быў час...

Паштоўка фірмы "Кавалер"-ООО. 1992г.
Мастак В.Валынец.

Дзяжурны па Краіне ня дрэмле... :)

Сёньня ў мяне ў пліце газ зьнік. У суседзяў таксама. Гадзіны дзьве яго не было. Я ўжо нават падумала, што пераварот адбыўся… У нас… А мо’ ня ў нас… Ну, ці Рыгоравіч вэнтыль у транзытнай трубе падкруціў - у сувязі з рэзкай зьменай палітычнай абстаноўкі. А мо’ не Рыгоравіч, а БээРэСэМаўцы – ў знак пратэсту супраць прыезду Рамштайна ў Менск. А ў мяне ж нават кіпяцільніка няма, ня кажучы ўжо пра электрычны імбрык… Ну ўсё, думаю, прыйдзецца прама ў хаце вогнішча распальваць… Але ўсё аказалася нашмат празаічней. Проста прадзіравілася нейкая невялічкая газаносная труба раённага маштабу, якую неўзабаве залаталі. А ветлівы майстра пазваніў у дзьверы і паведаміў, што ўжо можна заварваць гарбату, альбо каву… Вось што значыць стабільнасьць...

Толькі Ł і толькі Z! :)

Толькі лацінка, Зянон і Касьцёл!
Край – без расейшчыны і маскалёў.
Толькі Пагоня зь вершнікам сьмелым.
Штандар толькі бел-чырвона-белы.

Толькі Пан Бог, Марыя і Езус!
Ворагі злыя няхай к нам ня лезуць.
Толькі Любоў, Надзея і Вера!
Разам з Хрыстом пераможам мы Зьвера!

Ну а пакуль што – Рыгоравіч толькі…
Трусік чароўны, крыжыкі, нолікі …
Закат над балотам, зьвязда ў каласох…
Лён ў стужках чырвона-зялёных засох…

Колькі ж яшчэ нам ў пустэльні блукаць?..
Колькі гадоў між сабой ваяваць?..
Мы ж беларусы. Мы мірныя людзі…
Толькі вось Воршу наўрад ці забудзем… :)

Прас :)

Дарожны прасік 1968 году нараджэньня. Ягоная даўжыня 11 см, шырыня - 5,5 см, вышыня - 7 см. А "ХЭМЗ", напэўна, расшыфроўваецца як Харкаўскі электра-мэханічны завод.
Прасік цудоўна ўпрыгожвае кухонны інтэр'ер :)

Урэднасьць... :)

Ксёндз - зьвер вельмі харошы чалавек… Ён стараецца ставіцца да мяне па-людзку… І нават зрабіць нешта добрае… Але ў яго гэта не атрымліваецца... Напэўна таму, што я замінаю...

Натурморт :)

Сапраўдны твар расейскага бізнэсу...